Poradnik dotyczący toalet kompostujących

Toalety kompostujące nie są nowym wynalazkiem. Potrzeba alternatywnych, bezwodnych systemów toaletowych pojawiła się po raz pierwszy w związku z wybuchami epidemii, takimi jak epidemia cholery w XIX-wiecznym Londynie, której przyczyną były zanieczyszczone ścieki miejskie i która doprowadziła do tysięcy zgonów. Pomimo tych początkowych wyzwań, „toaleta wodna” (WC) ostatecznie stała się standardem, docierając nawet do najbardziej oddalonych obszarów wiejskich w połowie XX wieku. Jednak koncepcja ekologicznej toalety, która oszczędza wodę, przetrwała i zyskała znaczących zwolenników. Na przykład architekt Friedensreich Hundertwasser zbudował własną toaletę kompostującą w latach 70. XX wieku i chwalił jej zalety.

Toalety kompostujące przeżywają obecnie renesans dzięki rosnącej świadomości ekologicznej, permakulturze i odrodzeniu ruchu samowystarczalności. W poniższym rozdziale wyjaśnimy, jak działają toalety kompostujące, gdzie są obecnie używane lub możliwe do zastosowania oraz jakie są ich zalety i wady, które warto rozważyć.

Cel toalety kompostującej jest oczywisty już z nazwy: przekształca ona ludzkie odchody w pożywny kompost lub humus, który jest korzystny dla gleby. Proces ten pomaga zamknąć naturalny cykl produkcji żywności, spożycia i wydalania. Toalety kompostujące wykorzystują różne mikroorganizmy, takie jak owady kompostowe, robaki, bakterie, glony i grzyby, do przetwarzania moczu i kału. Dodatkowo, toalety kompostujące działają całkowicie bez wody, eliminując potrzebę podłączenia do systemu kanalizacyjnego. Dzięki temu są one przyjazną dla środowiska alternatywą dla konwencjonalnych toalet, które oszczędzają wodę.

Jeśli myślisz, że działanie bez wody nieuchronnie prowadzi do nieprzyjemnych zapachów, jesteś w błędzie! Użycie trocin pomaga wchłaniać i wiązać płyny w odpadach, a zestaw wentylacyjny skutecznie zarządza i redukuje zapachy.

Zasada działania toalety kompostującej jest prosta. Jak opisano, odchody są zbierane i przetwarzane na kompost, który następnie wraca do natury w stanie bogatym w składniki odżywcze. Jednak metoda kompostowania może się różnić w zależności od modelu. Niektóre toalety wykonują tylko wstępne kompostowanie, podczas gdy inne osiągają pełne kompostowanie, co oznacza pełną przemianę odchodów w kompost w samej toalecie.

Pojemność pojemnika na odpady stałe odgrywa kluczową rolę w tym procesie. Modele o pojemności od 20 do 200 litrów zazwyczaj tylko zbierają i przechowują odchody, aż pojemnik się zapełni, a odchody przejdą pewien stopień wstępnego kompostowania. Aby przyspieszyć proces fermentacji i zmniejszyć objętość odchodów, często stosuje się grzałki lub mieszadła (elektryczne lub ręczne). Gdy pojemnik jest pełny, jest opróżniany, a odpady są dodawane do kompostu ogrodowego lub zabierane do centralnego punktu zbiórki, gdzie po okresie odpoczynku są w pełni kompostowane.

W toaletach kompostujących z wbudowanym kompostownikiem rozkład zebranych odchodów następuje bezpośrednio i całkowicie w specjalnym bioreaktorze. Ponieważ przekształcenie odchodów w gotowy kompost zazwyczaj trwa 24 miesiące, pojemnik na odpady stałe zwykle musi mieć pojemność kilku setek litrów, aby pomieścić proces rozkładu.

Dodatkowo, dopływ powietrza w toaletach z wbudowanymi kompostownikami musi być starannie regulowany. Tlen jest kluczowy dla kompostowania, ale jednocześnie wytwarza gazy rozkładu i ciepło, które trzeba kontrolować. Osiąga się to poprzez system wentylacyjny. W zależności od modelu, system ten może wykorzystywać albo elektryczny zestaw wentylacyjny, co zwiększa koszty energii elektrycznej i wymaga podłączenia do zasilania, albo naturalny zestaw wentylacyjny, który opiera się na efekcie kominowym. Efekt kominowy wykorzystuje wznoszące się ciepłe powietrze z procesu kompostowania do kierowania gazów na zewnątrz.

W zależności od konstrukcji toalety z wbudowanymi kompostownikami mogą wymagać dodatkowych akcesoriów elektrycznych, takich jak obrotowe pojemniki, pręty grzewcze lub mieszadła, aby ułatwić proces kompostowania. Jednak bardziej zaawansowane modele mogą działać bez elektryczności, co dodatkowo zwiększa ich korzyści dla środowiska.

W modelach z pojemnikami na odpady i tych z wbudowanymi kompostownikami, korzystanie z toalety jest podobne do korzystania z konwencjonalnej toalety. Pozycja siedząca i sposób korzystania z toalety pozostają niezmienione. Główna różnica polega na braku spłuczki, ponieważ nadmiar płynów może zakłócić lub uniemożliwić proces kompostowania. Zamiast tego do odchodów dodaje się trociny. Choć na początku może to wydawać się nietypowe, oferuje zarówno korzyści finansowe, jak i ekologiczne: działanie bez wody oszczędza wodę i eliminuje potrzebę skomplikowanego oczyszczania ścieków. Dodatkowo, koszt zakupu toalety kompostującej zwraca się w krótkim czasie.

Używane trociny pomagają w szybszym wysychaniu, zatrzymywaniu zapachów i minimalizacji odchodów. Regulują również wilgotność w pojemniku na odpady, co korzystnie wpływa na proces kompostowania. Jednakże, ponieważ odchody są zbierane w jednym pojemniku, potrzebna jest znaczna ilość trocin, aby skutecznie związać mocz. Ilość potrzebnych trocin jest znacznie większa niż w alternatywnych systemach toaletowych, takich jak toalety kompostujące TROBOLO. Odpowiednie materiały na trociny to kora, trociny lub podobne materiały celulozowe, a nawet niezanieczyszczony papier (toaletowy) może być bezpiecznie używany.

Dzięki użyciu trocin i zestawu wentylacyjnego, formowanie się zapachów jest skutecznie minimalizowane, co sprawia, że toaleta kompostująca jest nie tylko oszczędzająca wodę i energię, ale także higieniczna. Ostatecznie, gotowy kompost może być używany jako nawóz do ozdobnych rabat kwiatowych, skutecznie zwracając cenne składniki odżywcze naturze.

Pomimo sprytnego projektu toalety kompostującej, wymaga ona pewnych akcesoriów. Na szczęście są one minimalne. Utylizacja i czyszczenie są prawie tak samo proste, jak korzystanie z samej toalety kompostującej. Przyjrzyjmy się bliżej tym trzem aspektom.

Niezbędne akcesoria do toalety kompostującej są zasadniczo takie same dla różnych modeli. Jednym z niezbędnych elementów są trociny, które wiążą wilgoć z odchodów i pomagają zapobiegać powstawaniu nieprzyjemnych zapachów. Modele z elektrycznym systemem wyciągowym lub innymi urządzeniami elektrycznymi, takimi jak mieszadła, również wymagają odpowiedniego podłączenia do zasilania.

Metoda usuwania odchodów różni się w zależności od modelu. Toalety kompostujące bez wbudowanych kompostowników wymagają zewnętrznego kompostownika, do którego można opróżniać zebrane odpady, w tym trociny. Dla najbardziej efektywnego kompostowania zaleca się zamknięty szybki kompostownik.

Jednak tradycyjny stos kompostowy również może być używany. W takim przypadku odchody powinny być pozostawione na co najmniej 24 miesiące, aby zapewnić pełne rozkładanie, chociaż można nadal dodawać inne odpady organiczne z ogrodu i kuchni. Aby zapobiec wypłukiwaniu kompostu przez deszcz, zaleca się przykrycie go plandeką lub podobnym materiałem.

Dla modeli z wbudowanym kompostownikiem, gotowy kompost można usunąć bezpośrednio z toalety—po okresie spoczynku trwającym co najmniej dwa lata—i użyć do nawożenia roślin ozdobnych, kwiatów, drzew i krzewów.

Proces czyszczenia toalety kompostującej różni się tylko nieznacznie od czyszczenia toalety konwencjonalnej. Ze względu na jej bezwodną eksploatację, szczotki do toalety i środki czyszczące są zbędne. Zewnętrznie, wymagania dotyczące czyszczenia są podobne do tych w przypadku standardowej toalety, ponieważ wygląd i użytkowanie obu są prawie takie same. Zazwyczaj czyszczenie ogranicza się do przetarcia powierzchni deski sedesowej wilgotną szmatką. Jeśli chodzi o kompostownik, czyszczenie nie jest wymagane, ponieważ jego główną funkcją jest ułatwianie rozkładu i fermentacji.

Toalety kompostujące są zazwyczaj odpowiednie zarówno do użytku wewnętrznego, jak i zewnętrznego, chociaż ostatecznie to projekt modelu decyduje o najlepszej lokalizacji. Toalety z wbudowanym kompostownikiem są mniej elastyczne w umiejscowieniu ze względu na dużą objętość reaktora, podczas gdy modele z mniejszymi pojemnikami na odpady oferują większą wszechstronność. Jeśli dostępna jest odpowiednia przestrzeń, toalety kompostujące z większymi reaktorami mogą być również używane wewnątrz. Ich bezwodna eksploatacja sprawia, że są szczególnie odpowiednie dla miejsc bez podłączenia do systemu kanalizacyjnego, takich jak działki, pola golfowe, tereny szkoleniowe dla psów, przedszkola, stajnie jeździeckie, a także domki weekendowe lub wakacyjne. Jednak jeśli model wymaga komponentów elektrycznych, takich jak zestawy wentylacyjne, mieszadła lub pręty grzewcze, niezbędny jest dostęp do podłączenia do prądu.

Powyższe wyjaśnienia pokazują, że różne modele i wersje toalet kompostujących oferują znacznie więcej niż tylko możliwość wdrożenia ekologicznego i autonomicznego stylu życia. Są one raczej opłacalną i, przede wszystkim, higieniczną alternatywą dla konwencjonalnej toalety na dłuższą metę. W dalszej części porównamy ostatecznie różne korzyści i wady.

Korzyści

• Bez wody: nie jest wymagane podłączenie do systemu kanalizacyjnego
• Bez chemikaliów: nie są wymagane dodatki chemiczne do rozkładu odpadów ciekłych i stałych
• Higieniczne: brak kompromisów w zakresie higieny w porównaniu do konwencjonalnych toalet
• Przyjazne dla środowiska usuwanie: dzięki kompostowaniu wydalin zamyka się naturalny cykl składników odżywczych w produkcji żywności, spożyciu i wydalaniu
• Bez zapachu: trociny i powietrze wywiewane niezawodnie redukują zapachy
• Autonomia: funkcjonalność bez wody pozwala na autonomiczne działanie bez podłączenia do kanalizacji i gwarantuje jak największą niezależność

Wady

• Długie interwały kompostowania: zazwyczaj potrzeba 24 miesięcy, aby wydaliny przekształciły się w użyteczną glebę kompostową
• Akcesoria: im bardziej skomplikowany model i im bardziej bezpośrednie kompostowanie, tym więcej akcesoriów jest wymaganych do reaktora
• Zajmowanie miejsca: modele z wbudowanym kompostownikiem nieuchronnie wymagają pojemności kilku setek litrów, co skutecznie zajmuje dużo miejsca
• Koszty energii elektrycznej: modele z elektrycznym zestawem wentylacyjnym, mieszadłem i prętami grzewczymi zwiększają bilans kosztów – choć nieznacznie